İmam Gazali (1058 – 1111)

İslam düşünce tarihinin önde gelen âlim, mütefekkür ve kelamcılarından İmam Gazali (Ebu Hamid el-Gazali), 1058 yılında Horasan’ın Tus şehrinde doğdu. Nişabur’daki Nizamiye Medresesi’nde dönemin büyük âlimi Cüveyni’den fıkıh, kelam ve felsefe eğitimi aldı. Gösterdiği ilmi başarılar üzerine Büyük Selçuklu Devleti Veziri Nizamülmülk tarafından Bağdat Nizamiye Medresesi’ne başmüderris olarak atandı ve genç yaşta dönemin en saygın ilim merkezinin başına geçti.

Akademik ve siyasi kariyerinin zirvesinde geçirdiği zihinsel ve manevi kriz sonucunda, 1095 yılında görevinden ayrılarak tasavvuf yolunu seçti. Şam, Kudüs, Mekke ve Medine’yi kapsayan yaklaşık on yıllık bir uzlet ve seyahat döneminin ardından felsefe, fıkıh, kelam ve tasavvufu bütünleştiren kapsamlı eserler kaleme aldı. İslam düşüncesinde yenilikçi bir çığır açan Gazali, 18 Aralık 1111 tarihinde doğduğu yer olan Tus’ta vefat etti.

Başlıca Eserleri:

• Tasavvuf & Ahlak:İhyâu Ulûmi’d-Dîn (Dini İlimlerin İhyası), El-Munkızu mine’d-Dalâl (Delaletten Kurtuluş), Kimyâ-yı Saâdet
• Felsefe & Kelam:Tehâfütü’l-Felâsife (Filozofların Tutarsızlığı), Makâsıdü’l-Felâsife (Filozofların Maksatları), El-İktisâd fi’l-İ’tikâd
• Fıkıh & Usûl:El-Mustasfâ min ‘İlmi’l-Usûl